ომი გლობალური ტრაგედიაა, სადაც არ  უნდა იყოს ის და რა მიზეზითაც არ უნდა იყოს გამოწვეული. ყველაზე ტრაგიკული გარემოება, რაც ომს ახლავს, არის იმ ბავშვების ბედი, რომლებსაც ამ კონფლიქტის ფონზე უწევთ ცხოვრება. ვისაც არ უნდა დავაკისროთ ომის დაწყებაზე პასუხისმგებლობა, ესენი ნამდვილად არ იქნებიან ბავშვები, ბავშვები, რომლებსაც უფროსების მიერ წამოწყებულ ძალადობრივ და სისხლიმღვრელ გარემოში უწევთ ცხოვრების საუკეთესო წლების გატარება.

თანამედროვე ეპოქაში, როცა საერთაშორისო კანონებითა და ხელშეკრულებებით უპირობოდაა ბავშვების უფლებები დაცული, მილიონობით მათგანს უწევს ომით გამოწვეულ გაჭირვებასთან გამკლავება. ამ მხრივ, ყველაზე რთული ვითარება სირიაში, ერაყსა და ავღანეთშია.

შეიარაღებული კონფლიქტი მარტო ბავშვების სიცოცხლესა და ჯანმრთელობას არ ემუქრება, ის ართმევს სრულფასოვანი ცხოვრების შანსს, რაც დამანგრეველ ფსიქოლოგიურ ტრავმას აყენებს თითოეულ მათგანს.

მოცემულ ფოტოსერიას აერთიანებს თემატიკა – ბავშვების ყოველდღიური ცხოვრება ომის ფონზე.

სარაიევო. 1996 წლის 22 აპრილი.

ბერლინი. 1945 წელი.

პალესტინა, ღაზას სექტორი. 2015 წლის 6 იანვარი.

ლონდონი, ინგლისი. 1940 წელი.

კობანი, სირია. 2015 წლის 18 თებერვალი.

მიუნჰენი, გერმანია.

ალეპო, სირია. 2015 წლის 8 იანვარი.

მეორე მსოფლიო ომი. 1940 წელი.

კობანი, სირია. 2015 წლის 18 თებერვალი.

პალესტინა, ღაზას სექტორი. 2014 წლის 5 ნოემბერი.

ლონდონი, ინგლისი. 1946 წლის 9 მარტი.

პალესტინა. 2014 წლის 4 ოქტომბერი.

ინგლისი. 1944 წელი.

ღაზას სექტორი. 2015 წლის 27 იანვარი.

ლონდონი, ინგლისი. 1940 წელი.

ლონდონი, ინგლისი. მეორე მსოფლიო ომი. 1940 წლის 6 ოქტომბერი.

ქაბული, ავღანეთი.2014 წლის 12 აპრილი.

 

წყარო:  www.huffingtonpost.com

Leave a Reply